Zygmunt Jakubik
Biografia
Zygmunt Jakubik urodził się 9 lutego 1936 roku w Zamościu. W młodości uprawiał piłkę nożną, grał w Hetmanie Zamość, a następnie w Lechii Gdańsk. Zmienił dyscyplinę i przeszedł do piłki ręcznej, reprezentując Zryw Gdańsk (1953–1956) oraz AZS Szczecin (1957–1961). W latach 1959–1961 grał także w rugby w Pionierze Szczecin.
W latach 60. Jakubik rozpoczął pracę trenerską. Prowadził m.in. Szkołę Podstawową nr 34 w Szczecinie, VI Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Czarnieckiego i zespoły młodzieżowe, odnosząc liczne sukcesy młodzieżowe. W 1966–1968 prowadził II-ligowy zespół męski Wiarusa Szczecin. Z uwagi na przepisy szkolne przeszedł wraz z zespołem kobiet do Pogoni Szczecin i prowadził ją do 1972, zdobywając w 1971 tytuł wicemistrza Polski oraz Puchar Polski.
Równolegle w latach 1966–1968 prowadził reprezentację Polski juniorek, w latach 1968–1970 reprezentację młodzieżową, a w latach 1970–1971 był asystentem Pawła Wiśniowskiego w reprezentacji Polski seniorek.
W latach 1972–1976 prowadził reprezentację Polski kobiet w piłce ręcznej; w 1973 zajęła 5. miejsce na mistrzostwach świata, a w 1975 – 7. miejsce. Następnie trenował męską drużynę Pogoni Szczecin w sezonie 1977/1978, wprowadzając ją do I ligi. Był także kierownikiem szkolenia w Pogoni i pracował w Wojewódzkiej Federacji Sportu. W latach 1984–1990 prowadził Stal Gorzów Wielkopolski (w 1985 awans do I ligi), a w latach 1990–2000 trenował Energetyka Gryfino, a w 2000–2001 Pogoń Szczecin.
Pracę trenerską łączył z pracą nauczyciela wychowania fizycznego. W 1988 prowadził męski zespół Szkoły Podstawowej nr 16, który zajął 2. miejsce w Centralnych Igrzyskach Młodzieży Szkolnej. W 1996 został odznaczony Diamentową Odznaką ZPRP.