Witold Jóźwicki

Urodził się w Zamościu w 1911 roku. Był synem Jury i Beli. Od 17 lipca 1942 do 14 września 1944 służył w Armii Czerwonej. W latach 1944–1945 był zastępcą kierownika Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa w Lublinie, a następnie kierował PUBP w Będzinie. Od 1946 do 1948 był zastępcą kierownika, a od 1952 do 1954 p.o. kierownika Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Katowicach. W okresie 1952–1954 pełnił także funkcję dyrektora Departamentu VII Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Od 1955 do 1956 był wicedyrektorem Departamentu I Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego. Służbę w SB zakończył 31 stycznia 1961.

Należał do Komunistycznej Partii Polski, Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.