Stanisław Kasprzysiak
Biografia
Stanisław Kasprzysiak urodził się w Zamościu w rodzinie nauczycieli Edwarda (1901–1940) i Bronisławy z Łopatków (1902–1996). Po ukończeniu liceum w Zamościu w 1949 kontynuował naukę na Wydziale Architektury Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie oraz na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej, gdzie w 1955 r. obronił pracę dyplomową pod kierunkiem prof. Witolda Cęckiewicza pt. Rekonstrukcja Zamku Królewskiego w Nowym Sączu.
Po studiach pracował jako kreślarz, a następnie w latach 1955–1969 opracowywał inwentaryzacje i rekonstrukcje zabytków architektury drewnianej w Małopolsce pod nadzorem konserwatora zabytków dr Hanny Pieńkowskiej. Był członkiem SARP-u Kraków (1961–1975 i 1986–1992).
W latach 1970–2011 prowadził badania archeologiczne na terenie Lombardii: Mediolan, Brescia, Sirmione, Como, Breno, Cividate Camuno, Mantua, Castelseprio i Torba, a wyniki publikował w języku włoskim w lokalnych periodykach.
Pracował także jako scenograf i scenarzysta w zespole filmowym prof. Antoniego Bohdziewicza. Jest autorem scenariusza i dialogów do filmu Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny (1982), w którym zagrał epizodyczną rolę, oraz dialogów do filmów telewizyjnych z 1971 r.: Markheim, Okno zabite deskami i System.
Zadebiutował tomem opowiadań Raz na kilka lat. Od 1975 do 2010 r. tłumaczył literaturę włoską, m.in. Dialogi z Leukoteą Cesare Pavesego (1975), Triumf śmierci Gabriele d’Annunzio (1976), Dziełka moralne (1979) oraz Pieśni/Canti (2020) Giacomo Leopardi, Dzień sądu Salvatore Satty (1982), Narodziny filozofii Giorgio Colliego (1991), Granice duszy (1994) i Co pozostaje (2001) Nicoli Chiaromonte, Drzewa bez Bogów Guido Ceronettiego (1994), Zaślubiny Kadmosa z Harmonią Roberta Calasso (1995), Wyjście z labiryntu Alberta Savinio (2001), Szekspira (2001), O Stendhalu (2002) i Gepard (2009) Giuseppe Tomasi di Lampedusa. W latach 1987–2003 opublikował kilkanaście szkiców eseistycznych oraz wiersze z cyklu Z zimowego letargu. Eseje i tłumaczenia ukazywały się w wielu czasopismach, m.in. w Przekroju, Literaturze na Świecie, Zeszytach Literackich, Res Publica, Tygodniku Powszechnym i Przeglądzie Politycznym.
Zmarł 9 grudnia 2019 r. w Warszawie, pochowany na cmentarzu Prądnik Czerwony w Krakowie (kwatera CCXXVI-5-17).