Jan Zamoyski
Biografia
Jan Zamoyski z rodu Zamoyskich, herbu Jelita, urodził się w Zamościu w 1627 roku. Był III ordynatem zamojski, wojewodą sandomierskim od 1659, a wojewodą kijowskim od 1658; podczaszy Wielki Koronny w latach 1653–1658; krajczy Wielki Korony od 1653; generałem ziem podolskich od 1637; starostą kałuskim i rostockim.
Był elektorem Jana II Kazimierza Wazy z województwa krakowskiego w 1648 roku i podpisał pacta conventa. Pełnił funkcje posła sejmu bełskiego w 1652 roku oraz sejmu w 1655 roku.
W 1655 r., z nadejściem potopu szwedzkiego, w przeciwieństwie do większości szlachty, zachował wierność królowi Janowi Kazimierzowi. Był uczestnikiem konfederacji tyszowieckiej w 1655 roku. W 1656 r. dowodził skuteczną obroną Zamościa przed Szwedami. W czasie bitwy pod Warką w 1656 r. dowodził freikompanią dragońską (chorągwią lekkiej jazdy) – 300 koni i chorągwią husarską – 137 koni.
W 1660 wystawił regiment piechoty koronnej swojego imienia i regiment dragonii koronnej, które wzięły udział w kampanii prowadzonej przeciw Moskwie.
3 marca 1658 poślubił w Warszawie Marię Kazimierę d’Arquien, późniejszą żonę króla Jana III Sobieskiego; mieli z nią cztery dzieci, wszystkie zmarłe w dzieciństwie: Ludwikę Marię (ur. kwiecień 1659 – zm. maj 1659), dziecko urodzone martwe (styczeń 1660), Katarzynę Barbarę (4/5 grudnia 1660 – grudzień 1662), córkę (ur. i zm. 1664).
Przydomek Sobiepan oznaczał niezależność; nie znosił narzucania woli; prywatnie miał skłonności do alkoholu i kobiet, posiadał też ogromną fortunę i umiejętność dowodzenia na polu bitwy.
Pochowany został w kryptach kolegiaty zamojskiej.
Po jego śmierci trwała walka o Wielką Ordynację Zamojską; IV ordynatem został Marcin Zamoyski, wojewoda lubelski, podskarbi wielki koronny.