Jacek Rutkowski
Biografia
Jacek Rutkowski urodził się 3 kwietnia 1934 roku w Zamościu. W Krakowie ukończył liceum im. Bartłomieja Nowodworskiego i rozpoczął studia na Akademii Górniczo-Hutniczej, studiując geologię w Sekcji Geologii Podstawowej na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym. W 1956 roku uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie geologii złóż kopalin stałych i został przyjęty na stanowisko asystenta w Katedrze Złóż Surowców Skalnych AGH kierowanej przez prof. Mariana Kamieńskiego. W 1959 roku został starszym asystentem. Po ukończeniu studiów uzupełniających uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie geologii złóż kopalin stałych.
W 1963 roku Jacek Rutkowski uzyskał stopień doktora nauk technicznych na podstawie pracy Rozwój litologiczny i znaczenie użytkowania okolicy Miechowa oraz został adiunktem. Habilitował się w zakresie geologii złóż w 1976 roku, w 1987 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1995 roku profesorem zwyczajnym. W 1979 roku przeszedł do Zakładu Kartografii Geologicznej (obecnie Katedra Analiz Środowiskowych, Kartografii i Geologii Gospodarczej) w Instytucie Geologii i Surowców Mineralnych na macierzystym wydziale. Pomiędzy 1979 a 1989 rokiem pełnił funkcję kierownika tego Zakładu.
W drugiej połowie swojej kariery Rutkowski poświęcił się badaniom geologii czwartorzędowej, geomorfologii oraz tworzeniu map geologicznych. Wcześniej zajmował się petrografią, sedymentacją i właściwościami fizycznymi skał wapiennych, piaskowców i żwirów oraz surowców mineralnych.
Największe osiągnięcia obejmują badania litologii utworów kredowych Niecki Miechowskiej, warunków sedymentacji i litologii wapieni i marg, tektonikę i osady czwartorzędowe okolice Krakowa oraz środowiska jeziora Wigry. Opracował autorską metodę badań żwirów czwartorzędowych, był pionierem powszechnego wykorzystania zdjęć lotniczych i satelitarnych do kartografii geologicznej i geomorfologicznej, a także wykorzystywał sejsmikę wysokiej rozdzielczości do badań osadów jeziornych. Opracował własną sondę rdzeniową do poboru osadów z dna jeziora. Wraz z prof. Elżbietą Mycielską-Dowgiałłą jest współautorem i współredaktorem dwóch książek: Badania osadów czwartorzędowych. Wybrane metody i interpretacja wyników oraz Badanie cech strukturalnych osadów czwartorzędowych i wybrane metody oznaczania ich wieku.
Jacek Rutkowski wykładał na macierzystej uczelni geomorfologię, geologię czwartorzędową, kartografię geologiczną oraz geologię strukturalną, przekazując naukową pasję studentom podczas praktyk i prac terenowych.
Ostatnie dwadzieścia lat życia poświęcił badaniom jeziora Wigry na Suwalszczyźnie. Zainicjował luźny, interdyscyplinarny zespół naukowców z całej Polski, który pod jego kierownictwem prowadził badania środowiska jeziora i jego otoczenia. Efekty to liczne referaty, ponad sto publikacji naukowych, kilkadziesiąt prac dyplomowych oraz monografia Jezioro Wigry. Historia jeziora w świetle badań geologicznych i paleoekologicznych (2009).
Rutkowski był autorem lub współautorem około 250 prac naukowych, m.in. arkuszy Kraków i Miechów mapy geologicznej Polski 1:50 000, promotor 6 prac doktorskich oraz recenzent wielu prac doktorskich i habilitacyjnych. Był członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Geologicznego, członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Limnologicznego i członkiem Komisji Paleogeografii Czwartorzędu PAU oraz innych instytucji.
Zmarł 25 stycznia 2016 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.