Henryk Gradzik
Biografia
Henryk Gradzik był pułkownikiem Wojska Polskiego (LWP) i zastępcą szefa wywiadu wojskowego PRL w latach 1974–1975 oraz 1979–1987. Służbę w Ludowym Wojsku Polskim rozpoczął w 1944 roku. W 1960 roku służył w Zarządzie II Sztabu Generalnego WP (wywiad wojskowy).
Od 30 stycznia 1960 do 14 grudnia 1960 oddelegowany do polskiej delegacji w Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie. W okresie od 27 stycznia 1965 do 20 grudnia 1968 attaché wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie PRL w Brukseli. Od 1 września 1970 do 24 listopada 1971 skierowany z Zarządu II Sztabu Generalnego WP w ramach rotacji na praktykę jako szef w Oddziale II Sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Od 17 stycznia 1972 do 19 marca 1972 ukończył Wyższy Akademicki Kurs w Akademii Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie. Od 13 czerwca 1974 do 30 grudnia 1974 był dowódcą zmiany Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej w Doraźnych Siłach Zbrojnych ONZ na Bliskim Wschodzie. Od lutego 1974 do września 1975 zastępca szefa Zarządu II Sztabu Generalnego WP. Od 3 grudnia 1975 do 1 października 1979 attaché wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie PRL w Rzymie.
Od października 1979 do stycznia 1987 ponownie był zastępcą szefa Zarządu II Sztabu Generalnego WP (wywiadu wojskowego) do spraw rozpoznania wojskowego. W 1985 został oddelegowany do Nikaragui jako polski ekspert rządowy do opracowania koncepcji strefy zdemilitaryzowanej na pograniczu nicaraguańsko-kostarykańskim. W stan spoczynku przeszedł 17 kwietnia 1989 roku.
Był członkiem PPR i PZPR. W 1983 roku rozkazem MON został wyróżniony wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie, kwatera G-1-22.