Franciszek Wodiczko
Biografia
Franciszek Wodiczko urodził się w Zamościu w rodzinie Wacława, kapelmistrza orkiestr wojskowych, i Anny z Felklów. Po ukończeniu Gimnazjum Państwowego w Suwałkach w 1899 roku rozpoczął naukę gry na skrzypcach w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Całe jego życie zawodowe było związane z pracą urzędnika.
Od 1899 do 1901 pracował w Zarządzie Lasów Państwowych w Suwałkach. Następnie od połowy 1902 pracował w Kancelarii Warszawskiego Winnego Składu nr 1, a od 1907 jako referent w Kancelarii Gubernialnego Zarządu Akcyzy. W latach 1908–1939 pracował na Kolejach Państwowych jako kierownik Biura Personalnego Warsztatów GłównychWarszawa-Praga.
Podczas I wojny światowej został zesłany na Wschód w okolice Jekaterynosławia. Tam od połowy 1915 do połowy 1918 zorganizował orkiestrę dętą, jak i smyczkową i był kapelmistrzem.
Po powrocie do kraju, w 1918 wstąpił do Związku Zawodowego Pracowników Kolejowych RP. W 1927 zamieszkał z rodziną w Choszczówce (wówczas wg gminie Jabłonna), gdzie pełnił przez sześć lat honorową funkcję sołtysa. W tym czasie zorganizował Towarzystwo Przyjaciół Osiedla, ochotniczą straż pożarną i bibliotekę. Od 1930 zaangażował się w działalność na rzecz Ligi Morskiej i Kolonialnej, za co otrzymał medal srebrny pozłacany XV-lecia Odzyskania Niepodległości.
Od 1932 do 1934 zorganizował i prowadził w szkole na Bródnie orkiestrę, była to działalność społeczna, za którą nie pobierał poborów. W 1935 przeprowadził się do Wołomina, gdzie otrzymał stanowisko sekretarza zarządu Ochotniczej Straży Pożarnej i kapelmistrza orkiestry strażackiej.
Podczas okupacji niemieckiej, w 1940 pracował jako Werkhelfer (pomocnik) w służbie Kolei Wschodniej Warszawa Praga, od 1 stycznia 1942 był kancelistą w Stadtverwaltung Wołomin. W sierpniu 1943 objął stanowisko i obowiązki komendanta Straży Pożarnej w Wołominie.
Po wojnie mieszkał i pracował w Wołominie.